Szczęście wreszcie ,dogoniło życie moje. I przez noc całą, o miłości mówiliśmy cicho. Ty dnia światła nie znałaś, ja gwiazd dalekich. Jednością byliśmy ,znając już jasność i mrok.

Widziałem jak spadasz, z nieba nocnego. Za wydmę pobiegłem, by znaleźć cię tam. W stawie pływałaś ,kusząc spojrzeniem. Śmiechem wesołym ,zapraszając mnie .

Znaleziona gwiazda. W sercu nocy ,na przechadzkę wyszedłem. Pustynię świata, krokami mierząc wolnymi. W niebo spojrzałem, a tam gwiazd tysiąc. Tłum piękna i gracji, na twardym czerni tle.

Marzenia są jak gwiazdy, nie można ich osiągnąć ,ale można do nich dążyć.

Księżyc i gwiazdy ,zachęcają nas do marzeń.