Im bardziej w życiu ma się pod górkę, tym piękniejsze będą póżniej widoki.

Idziemy drogą kamienistą, twardą I bezsłoneczny mamy strop nad głową, I piorunowych chmur groźbę złowrogą, I usta śpiewne cichych modlitw mową, Duszę miłością sinych dali hardą I głazy ostre, krwawiące pod nogą. Gdy głaz krwią twojej stopy się ubroczy, Pomnij, że jeszcze są chorzy i ślepce, Dla których nie lśni droga w tajni Synaj. Że ci czuć dano ból dróg, które depce Orszak wybrańców, co samotnie kroczy, Schyl skroń, ucałuj głaz, lecz nie przeklinaj.