Każdy z Nas ma swój dom wschodzącego słońca.

"Nasze życie jest jak wielkie jezioro wolno wypełniające się strumieniem lat. W miarę, jak woda się podnosi, ślady przeszłości znikają pod nią jeden za drugim. Ale wspomnienia zawsze będą wychylać głowę, póki jezioro się nie przepełni."

"Zbuduję uczuć pomost z naszych pięknych słów, co w wiersze wpisane, jak bajka ze snów"

Zmierzch z jezior żagle zdjął, mgieł porozpinał splot. Szmer tataraku jeszcze dobiegł nas. Już wracać czas.