szliśmy przez łąkę dzień miał się ku końcowi i ziemia drżała pod ciężarem lata byliśmy na zmianę bliscy i nieznani jak nigdy dotąd przez chwilę patrzył na nas szary zając a kiedy zniknął w poruszonym zbożu zabrał ze sobą co widział cokolwiek to było suchy dym ognisk grząską zieleń stawu i nas jeśli ważni byliśmy choć tyle co mgły na polu może już w jego oczach zatarł się ten obraz letnie popołudnie dwoje ludzi zboże a może będziemy przez wieczność przecinać tę łąkę i nic się na podwójnym portrecie nie zmieni choćbyśmy chcieli

Łąki,lasy,kwiaty,słońce nic nam ludziom,tego nie ,zastąpi,żadne betonowe cuda.

Porażka jest po prostu okazją, by spróbować ponownie, tym razem bardziej przemyślanie. - Henry Ford