Morze, góry, las i rzeka; Wszystko to już na nas czeka. Bo zaczęło się już lato. Jedźmy mamo, jedźmy tato.

Czas zaciera lekko dzieciństwa krajobrazy. Myśli natrętne w niewoli wspomnień czepliwych, z uporem wracają do tamtych ludzi, zdarzeń. Do znanej mowy kamieni młyńskich - zgrzytliwej, mącznego mozołu i życia tuż przy młynie. Młyn starły czasu żarna, a rzeka?.Wciąż płynie! ". / Zofia Szydzik /

Gdzie polana i ścieżka, i mostek, co marzył przełożony nad rzeczką, słuchając nowinek. Płot, co zgubił sztachetę ,w zmurszałą godzinę, i na szczerbatą niedolę, malwom się skarżył?.