Temu, kto pragnie miłości, jak róża swe serce otwieraj, a od dębu ucz się jednego: żyj górnie i nie umieraj.

Już dawno tam nie mieszkam, w domu tym nikt mnie już nie czeka. Lecz są noce zagubione w takiej ciszy, Że śpiew matki znowu słyszę.

Tajemnica życia leży w poszukiwaniu piękna.

Dom, w którym nie rozbrzmiewa śmiech dzieci, jest martwy.