Tęsknoty Tak dalecy sobie i tak bliscy, W swych łódeczkach w życia oceanie, Wyglądamy jednej wspólnej wyspy, Która zwie się miłość lub kochanie. Tak spragnieni uczuć jak sieroty Chcemy wierzyć,że ktoś nas przygarnie. Lecą ku nam motyle-tęsknoty, Płoną w sercach czerwone latarnie. Gdy się złączą nieśmiałym dotykiem Nasze dłonie i coś poczujemy, Każdy szept się stanie głośnym krzykiem I już tylko dla siebie będziemy. A więc płyńmy miłości na przeciw By odnaleźć swoje przeznaczenie. Już nam w chmurach nowe słońce świeci, Co rozgoni samotności cienie.

Ludzie których kochasz są jak chmury. Są na Twoim niebie dłużej lub krócej, ale nigdy na zawsze. .Antony

Dalajlama zapytany o to, co najbardziej zadziwia go w ludzkości odpowiedział: Człowiek, ponieważ poświęca swoje zdrowie by zarabiać pieniądze. Następnie poświęca swoje pieniądze by odzyskać zdrowie. Oprócz tego jest tak zaniepokojony swoją przyszłością, że nie cieszy się z teraźniejszości. W rezultacie nie żyje ani w teraźniejszości, ani w przyszłości. Żyje tak, jakby nigdy nie miał umrzeć, po czym umiera tak na prawdę nie żyjąc. /Dalajlama/