Wiatr z nadzieją często wieje, w dłonie kładzie nam okruszek, taki mały, ale ciepły, co rozjaśnia wzrok i duszę. Spotkać można go jesienią, bo się zaszył w kopcu liści, szeleszcząco opowiada, gdzieś w półmroku, naszych myśli.

Pozbierałam myśli jak jesienne liście. Rozrzucone przez wiatr, każda myśl, każde słowo, coś innego znaczy...

List do Jesieni.. Pani Jesień,ma kochana, patrzę już na Ciebie z rana, jaka krzywda Ci się stała, żeś się aż tak rozpłakała. Drzewa jakieś smutne stoją, o swe liście się dziś boją, smutna siedzi i biedronka, bo zalana jest jej łąka. Więc się pytam o co chodzi, co Twe serce dzisiaj chłodzi, kto Cię skrzywdził ma kochana, żeś na szaro jest ubrana. Miejże litość moja miła, proszę zerknij na motyla, przecież biedak się załamie, jak promyków nie dostanie. A więc dmuchnij mocno w chmury, przepędź proszę deszcz ponury, i choć ty nie jesteś Wiosną, bądź Jesienią,tą radosną. Grzej nas swymi promieniami, barw świat cały kolorami, bądź pogodna,roześmiana, Pani Jesień ma kochana. z sieci..

Liście, które jesienią spadają z drzew, chciałyby się wskazać jako przykład przemijania. Byłby to jednak zły przykład, ponieważ po kilku miesiącach drzewo wypuści nowe liście i nastanie wiosna, dokładnie taka jak była wcześniej. Peter Rosegger