W połowie drogi mego żywota pośród ciemnego znalazłem się lasu. Las ten, co gorsza, był zielony. Witold Gombrowicz

Prószy śnieg płatkami, smutno, gdy jesteśmy w duszy sami. Smutniej jeszcze, gdy trzeba iść drogą i nie widzieć prócz nieba nikogo. A najsmutniej, gdy droga daleka i nikt na końcu, na nas nie czeka.

Dzionek mały szybko minie, A czas teraz szybko płynie. Lecz ta zima minie sroga, a powróci wiosna droga. Rogóż Stanisław