"Co słońce ogląda i człowiek zobaczy."

"Wpatruj się w niebo i śpiewaj z radości, gdyż słońce otula cię ciepłem i opromienia światłem za darmo" Phil Bosmans.

"Słońce ogrzeje nas swoim blaskiem"

Widok jak marzenie.

Słoneczko wstało, oczka przetarło, uśmiech cieplutki szybko ubrało zagląda w okna patrzy na pola - patrzy - jak toczy się ludzka dola. I nie ominie dzisiaj niczego w swojej wędrówce po jasnym niebie w każdy kąt wejdzie - ciepłem obdarzy promyczkiem muśnie i mnie i Ciebie. Zatem niech dzionek, który się zaczął przyniesie same radosne chwile jeszcze trwa wiosna -pora radości korzystaj z niego - dzień spędzaj mile.

Z tobą miły popłynę pod niebo na rydwanie, powietrznym okręcie, chmury białe poniosą wysoko ciebie, mnie i to nasze szczęście. I do snu się dzisiaj przebiorę włożę złoto i piękne korale i pomkniemy karetą wysoko, pod niebiosa i dalej i dalej. A we włosach mych wiatr będzie śpiewał, a przed nami frunąć będą łabędzie, a za nami muzyka natchniona w skrzypiec śpiewie niebiańsko, pięknie. Białą chmurką cię później nakryję, by promienie słoneczka złotego nie stopiły naszego pojazdu, ani serca twego kochanego.

Porywać się z motyką na słońce.

Ach, wiem jeszcze, że na drugiej półkuli Słońce świeci, gdy u nas jest ciemno! Różne rzeczy do głowy mi wkuli, Tumanili nauką daremną. I nic nie wiem, i nic nie rozumiem. I wciąż wierzę biednymi zmysłami, Że ci ludzie na drugiej półkuli Muszą chodzić do góry nogami. I do dziś mam taką szkolną trwogę: Bóg mnie wyrwie – a stanę bez słowa! - Panie Boże! Odpowiadać nie mogę, Ja... wymawiam się, mnie boli głowa... Trudna lekcja. Nie mogłem od razu. Lecz nauczę się... po pewnym czasie... Proszę! Zostaw mnie na długie życie, Jak na drugi rok w tej samej klasie. J. Tuwim

Najpiękniejszy dzień to ten w którym ktoś o nas pamięta.... Przesyłam promyk słońca i garść ciepłych, pozdrowień..

Upał słońca Straszny upał – ledwo żyję! Słów narzekań słychać tyle, Bo gorąco nam doskwiera, Nie wiadomo co ubierać, Wielki żar się z nieba leje, Myśl i ciało nam boleje, Bo wytrzymać niepodobna, Tyle wszędzie tego ognia, Teraz marzysz już o zimie, Kiedy śniegu było tyle, A powietrze pełne mrozu, Nie musiałeś iść po rozum -Jak przetrzymać te upały, Jesteś ciągle mokry cały, Woda z ciała ci wychodzi A ty nie wiesz jak się schłodzić. Już wiatraki nie wystarczą, Jeszcze „klima „twoją tarczą, Lecz nie każdy ją posiada, Więc biadoleń co niemiara , Ale wszystko wnet przeminie, Upał w przeszłość gdzieś popłynie, Zimą znowu będziesz marzyć, Aby upał mógł się zdarzyć! Nie narzekaj człeku młody, Szukaj wody do ochłody, A ty – któryś doświadczony, Żyjesz – bądź zadowolony. Wszak pogody nikt nie zmieni, Niech się dusza twa nie pieni, Jak potrafisz – znoś z pokorą, Stopnie ciepła mniej zabolą.

Między brzegiem morza, a samotną wyspą, Co na krańcu świata – gdzieś szczęśliwa leży... Krąży statek widmo: - niewiadoma przyszłość! Czy wyspę znajdziemy? – od nas to zależy.

Cudna plaża.