Życie to szalona, cudowna podróż. Panuje w nim chaos, zaraz póżniej przychodzi spokój, a potem wszystko zaczyna się od nowa. Sekret polega na tym, by cieszyć się tą przejażdżką, każdą jej chwilą.

Życie jest kolorowym krajobrazem, choć wiele się w życiu zmienia, Dziś jesteśmy razem, jutro zostaną wspomnienia... A czas płynie jakby nigdy nic... Nieskończony kręci się film o takich ludziach jak my... co swego szczęścia szukają w nim. Jak się w życiu mijają pociągi, tak i my poszukamy nowych dróg na maleńkiej stacyjce przyjaźni może kiedyś spotkamy się znów... Nie zatrze się ślad przeżytych chwil, nie zginą wyśnione marzenia, te których pragniemy najbardziej, zawsze doczekają się spełnienia.

Życie nasze jak pociąg się toczy , gdy się rodzisz to wsiadasz do niego. I ten pociąg przez życie Cię wiezie aż do końca – przystanku Twojego. Nikt z nas nie zna czasu podróży . Pociąg jedzie, wciąż nowe perony , ciągle nowi ludzie wsiadają . Pociąg w rożne rozwozi ich strony. Jedni dłużej są w Twoim przedziale. Inni tylko na chwilkę wsiadają . Są też tacy co zajrzą i znikną i nic innym w podróży nie dają. Każdy ślad swój jakiś zostawi . Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży. To w pamięci swojej zachowasz Już do końca życiowej podróży. Najsmutniejsze są chwile w podróży, gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz. Po nich zawsze pustka zostaje , cicho w kącie przedziału zaszlochasz. I już smutek zostanie do końca . I tęsknota co pali Cię skrycie , bo już bez tych co byli najbliżsi musisz dalej pojechać przez życie.

_ Ruszył rok, jak pociąg, już po szynach pędzi, każdy chce być blisko okna, widzieć, co to będzie. _ Niby wszystkie stacje są tak dobrze znane, ale wiemy, że nie zabraknie różnych niespodzianek. _ Zmienić jego trasę wcale nie jest łatwo, jedzie pociąg i nie zawsze ma zielone światło. _ Dotrze tam, gdzie trzeba, lecz nie bez nadziei, że należy do sprawdzonych, tych boskich kolei.

Bywają pociągi bez pasażerów ..

Najpiękniejsza podróż Jaka może nas czekać To podróż na przeciw Drugiego człowieka.