Siedzę na pustyni myśli życia, samotny i niechciany przez świat cały. Siedzę, moje nogi nie chcą si posuwać po lotnym piasku. Nogi są ociężałe, bez ikry życia. Silny wiatr wdziera, się we mnie, w drobnym piasku. A ja siedzę. Słucham. Czego?. Szelestu wiatru..

Jeśli na pustyni przebiegła ci ,drogę baba z pustym wiadrem - nie panikuj - idź za nią.

Każda pustynia ma swoją oazę.