Lepiej chyba pójść choćby kawałek dobrą drogą, niż zajść daleko, lecz źle.

"Słowa staniały.Rozmnożyły się i straciły na wartości.Są wszędzie.Jest ich za dużo.Mrowią się,kłębią,dręczą jak chmary natarczywych much.Ogłuszają.Tęsknimy więc za ciszą.Za milczeniem.Za wędrówką przez pola.Przez łąki.Przez las,który szumi,ale nie ględzi,nie plecie,nie tokuje"

Tak się patrzy, gdy chce się widzieć to co istotne - drogę przed sobą, którą byłoby dobrze przebyć bezpiecznie.