W ser­cu za­pano­wała jesień, Ciem­na, mok­ra i zimna Niewiele bra­kuje jej już do zimy, Zi­my sku­tej lodem. Czy kiedy­kol­wiek nas­ta­nie wiosna? Czy kiedy­kol­wiek obudzi się do życia? Do po­now­nej miłości? Lecz po każdej wiośnie nas­ta­je lato, A po le­cie zno­wu przychodzi jesień. W ser­cu za­panu­je jesień...

Listopad: jesienny fryzjer drzew.

Każda pora roku ma swój urok ale jesień taka piękna, prawdziwa jest najlepsza

Przyjaciele są jak ciche anioły, które podnoszą nas, kiedy nasze skrzydła zapominają, jak latać.