Wzdłuż szumu idziemy wzdłuż widzieliśmy narodziny strumienia jak tłoczył przezroczysty slalom w wąwozy głazów, z szeroko rozczesanej bieli wodospadu a teraz już zaledwie wiemy że to szlak imienia,. Heraklita z Efezu idziemy wzdłuż szumu i ten przykry hiatus zagłusza nawet rozpylone rozbłyski myśli o czasie .

Naturalna prawda Błękit nieba miesza się z dnia szarością, Dziki powiew wiatru porusza liście namiętnością, Czysty strumień wody z wysokich gór spływa, Gorące płomienie słońca chłodem obmywa, Cichy szept natury w swoim uchu słyszę, Śpiew ptaków w powietrzu zabija ciszę, Nic tu przypadkiem się nie dzieje, Silny wiatr nad moją głową wieje. Zielone liście szepczą coś w moją stronę, Ich gałęzie układają się w potężną korone, Przezroczyste powietrze w moją twarz uderza, Sokół na niebie szlakiem swojej ofiary zmierza, Nagle błysk,piorun mocno strzela, Niebo,Ziemia,to wszystko jest jak wielka cela, Deszcz... to już prawdziwa ulewa spadła, Mokre krople,to tej natury wada? Nie martw się,nie nazwałbym tego końcem, Bo po każdej burzy wychodzi przecież słońce.

Życie, choćby i długie, zaw­sze będzie krótkie. /Wisława Szymborska

Natura jest zawsze mądrzejsza od ludzkich pomysłów. /Antoni Kępiński/