Piękne chwile są ulotne jak mgła. Rozwieje je wiatr...Chwila za chwilą płynie, jak obłoki po niebie. Nic nawzajem nie wiedząc o sobie...

Pojawiam się i znikam...jak mgła, która mnie przenika.

Człowiek powinien nauczyć się żyć jak drzewo. Zrozumieć swoje korzenie, zaakceptować opadającym liściom odejść, żyć w symbiozie z innymi, cieszyć się jak deszcz pada, a gdy wieje wiatr, poddać się mu.