"Noc. Cisza dokoła. Księżyc wyjrzał zza chmury I coś do mnie woła. Wysłał srebrne smugi, Jak długie ramiona - Chce mnie nimi objąć? Ja patrzę zdumiony, Czy to sen, czy jawa? Trudno się przekonać, Bo właśnie się schował. Taka noc bajkowa Świat wkoło zmienia. Złe troski usuwa, Przywraca marzenia."

Uśpiony świat ... W ogrodzie myśli rosną marzenia, księżyc tu pisze nocami baśnie. Niebo gwiaździste daje natchnienie, gdy migot świateł w oknach pogaśnie. Tęsknoty snami są uskrzydlone gdy z pragnieniami tańczą walczyka. Uśpiony świat zastygł w bezruchu i nie czujemy jak czas umyka. Ucichły nawet miłości skrzypce, tylko oddechy muskaja ciszę. Noc rozwiesiła tam snów hamaki, zdziwione serca szczęściem kołysze.

Dni i noce księżycowe, błogosławcie Pana, chwalcie i wywyższajcie Go na wieki! Światło i ciemności, błogosławcie Pana, chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

Każda zi­ma w naszym życiu uczy nas pielęgno­wać piękno wiosny.