Jeszcze chociaż trochę wrześniowego lata, słońca odrobinę, wiatru co zaplata włosy w dwa warkocze lawendą pachnące i ziół miodnych jeszcze na pobliskiej łące.

Jesień wręcza nam bukiety, kolorowych liści. I smutek zamienia w roześmiane myśli.

Każdy dzień, każda godzina może być wszechświatem doświadczeń, jeśli tylko zostanie wykorzystana prawidłowo.

"Zno­wu śmieję się do słońca, które­go już trochę mi bra­kuję. Bo scho­wało mi się gdzies za ty­mi chmu­rami,"