Danusia

WIERSZE I POEZJA

Każde istnienie jest ziarnkiem piasku
które po falach płynie pustyni.
Każde zaś zdanie tylko namiastką
słów pomiędzy słowami innymi.

Tego co łączy nas i co dzieli
sami już nigdy nie zrozumiemy
i tak jak liczyć na wielki spadek,
czekać możemy też na przypadek.

Nic się nie dzieje przypadkiem,
nic się nie dzieje ukradkiem,
owa przypadkowość zdarzeń,
leży w sferze naszych marzeń.

Nie ma początków ani końców
żadnych oskarżeń i obrońców
stanowczych stwierdzeń i pewnych wniosków
wszystko ma sens od tak po prostu

Każda potrzeba jest kroplą w morzu
a każdy człowiek, który coś tworzy
jest jak artysta ,malarz lub muzyk
który swej muzie z oddaniem służy.

Niech każda pieśń brzmi jak modlitwa
ma wyraz, styl i siłę niezwykłą
niech każdy pisarz będzie prorokiem
który objaśnia świat krok za krokiem

Nic się nie dzieje przypadkiem
nic się nie dzieje ukradkiem
owa przypadkowość zdarzeń,
leży w sferze naszych marzeń.

Nie ma początków ani końców....
Prawdą bowiem jest, że jesteśmy igraszką losu i
nigdy nie wiemy, co nas czeka
i jaka przyszłość jest
nam przeznaczona ????

Dodał(a) Danusia 03-01-2012 20:32

Forum

WIERSZE I POEZJA

Dam Ci moją samotność
ty nigdy nie wymów dziękuję
byś nigdy naprawdę nie poczuł
jak to naprawdę smakuje

Dam Ci swoje cierpienie
Ty nigdy nie wymów dziękuję
cierpienia trzeba unikać
a nie brać jak podarunek

Dam Ci swoją inność
Ty nigdy nie wymów dziękuję
nie każda maska coś kryje
czasami coś wykrzykuje

Dam Ci swoją historię
Ty nigdy nie mów dziękuję
nie każda historia jest warta
by poznać ją i zrozumieć

Dam Ci swoje marzenia
podziękuj jeśli docenisz
marzenia nie są na sprzedaż
lecz warto się nimi dzielić

Dam Ci swoją radość
podziękuj jeśli docenisz
radość tak dobrze jest dawać
choć jest jej tak niewiele

Dam Ci swoje serce
nie dziękuj bo może to kłopot
jak przyjmiesz wtedy ocenisz
czy znajdziesz tam ciszę i spokój

Dam Ci swą miłość do Ciebie
za to nie można dziękować
za to można dać swoją
albo wyrzucić do kosza ....

Dodał(a) Danusia 03-01-2012 20:31

Forum

WIERSZE I POEZJA

Zaduma dzisiaj szła przez miasto.
Bardzo powolnym, równym krokiem.
I pochyliła się nad człowiekiem,
Mocno zdziwiona jego widokiem.

Zaduma spieszyć się nie lubi,
Bo nie ma przecież gdzie i po co?
Woli zatrzymać się na chwilę,
Patrzeć jak gwiazdy niebo złocą.

Zaduma nie wie co to pośpiech,
Pogoń za sławą i pieniądzem.
Nie dla niej walka o przetrwanie,
Nie dla Zadumy ludzkie żądze.

Zaduma woli błękit jezior,
Zielonych lasów chłodny cień.
Ona oddycha rytmem natury,
W słoneczny wpatrzona dzień.

Zaduma chętnie zrywa kwiaty,
Bratki, stokrotki i kaczeńce.
Niesie ze sobą pełne naręcza,
A potem je zaplata w wieńce.

Zaduma zwykle jest szczęśliwa,
Chociaż nie lubi się spieszyć.
Bo niby po co jej ta gonitwa,
Lepiej się prostym życiem cieszyć.:)

Dodał(a) Danusia 03-01-2012 20:27

Forum

WIERSZE I POEZJA

Nie pytaj mnie-

Nie pytaj mnie o to,
czego powiedzieć nie mogę.
Nie pytaj mnie o to,
co chcę dla siebie zachować. :)

Nie zawsze życie
łatwą ścieli nam drogę,
musimy wszystkie
przeszkody pokonać.

Nikt nie powiedział,
że łatwe to będzie.
Czasami ciężar
do ziemi przygniata.

Życie jest całe
ciężkim mozołem,
ale i miłość
się w nim przeplata.

To ona daje nam siłę
do życia.
To ona daje wiarę
a także nadzieję. :)

Nawet każde w naszym życiu,
złe doświadczenie,
ma swoją ważną rolę,
swoje znaczenie. :)

Ból nas uczy pokory,
choroba otwiera na innych.
Nienawiść to złe demony.
Miłość daje nam serca innych :)

Dodał(a) Danusia 03-01-2012 20:26

Forum

WIERSZE I POEZJA

W ramionach szczęścia tańczył smutek
Z opuszczonymi oczętami…
Z resztką nadziei w swoim sercu
I z dręczącymi go myślami.

A przecież szczęście było cudne…
Takie powabne… I zmysłowe…
W nim by się można wprost odurzyć
I stracić swą „gorącą” głowę.

Bo ono tak zachwycające
Swym czarem… Oraz swym urokiem,
Zniewalające swym uśmiechem,
Wabiące swym tanecznym krokiem.

Powalające swym spojrzeniem
Z błękitnym – oczu – kolorytem…
Smutek to chyba zauważył…
I zaczął patrzeć nań… Z zachwytem.

Otworzył swe przymknięte oczy
I ujrzał SZCZĘŚCIE w całej krasie
I znów odżyła w nim nadzieja…
Pomyślał więc, że – „może da się”.

Da się przez życie iść z uśmiechem,
Da się – choć czasem wiatry wieją,
Bo wiatrom można stawić czoła!
Więc ruszył smutek w tan...

Z NADZIEJĄ...

Dodał(a) Danusia 03-01-2012 20:23

Forum

WIERSZE I POEZJA

Trzeba wierzyć ,
że będzie jutro... i kolejne dni,
że zaświeci słońce i spełnią się nasze sny...
Trzeba patrzeć...,
by dostrzec piękno.. i dobro wokół nas,
by podziwiać ludzi i świat niejeden raz...
Trzeba słuchać...
prawd od wieków głoszonych przez mędrców...
i tej cichutkiej melodii, co gra w naszym Sercu...
Trzeba szukać...
przyjaciół i szczęścia, sił i wytrwałości...
tego wszystkiego, co daje nam tyle radości...
Trzeba próbować ...
życia i ze swym losem się zmierzyć...,
by nie żałować, że czegoś nie udało się przeżyć...
Trzeba marzyć...,
bo marzenia są miłe i tak cudowne,
bo dzięki nim życie jest wspaniałe i fascynujące...
Trzeba Kochać..,
ponieważ tylko Miłość w życiu liczy się !!!...,
więc Kochajmy z całego Serca, ile starczy sił !!!...
Trzeba Zyć ...
jak potrafimy Najlepiej, Najpiękniej,
bo życie jest Chwilą i Niczym Więcej !!!.

Dodał(a) Danusia 03-01-2012 20:17

Odpowiedzi na forum usera Danusia

WIERSZE I POEZJA

WIERSZE I POEZJA

WIERSZE I POEZJA

WIERSZE I POEZJA

WIERSZE I POEZJA

WIERSZE I POEZJA