I powietrza drżące strugi jak z anielskiej strzechy dym zmienię ci w aleje długie, w brzóz przejrzystych śpiewny płyn, aż zagrają jak wielonczel żal -- różowe światła pnącze, pszczelich skrzydeł hymn.

Ziemię twardą ci przemienię w mleczów miękkich płynny lot, wyprowadzę z rzeczy cienie, które prężą się jak kot, futrem iskrząc zwiną wszystko w barwy burz, w serduszka listków, w deszczów siwy splot.

Słońce, słońce w ramionach czy twego ciała kryształ pełen owoców białych, gdzie zdrój zielony tryska, gdzie oczy miękkie w mroku tak pół mnie, a pół Bogu.

Jeszcze tak w ciebie płynąc, niosąc cię tak odbitą w żrenicach lub u powiek zawisła jak łze, usłysze w tobie morze delfinem srebrnie ryte, w muszli twojego ciała szumiące snem;

Jeszcze tak w ciebie płynąc, niosąc cię tak odbitą w żrenicach lub u powiek zawisła jak łze, usłysze w tobie morze delfinem srebrnie ryte, w muszli twojego ciała szumiące snem;

W potoku włosów twoich, w rzece ust, kniei jak wieczór - ciemnej wołanie nadaremne, daremny plusk.

Przez ciała drżący pryzmat w muzyce białych iskier łasice sie prześlizną jak snu puszyste listki. Oszronią sie w nim niedźwiedzie, jasne od gwiazd polarnych, i myszy sie strumień przewiedzie płynąc lawiną gwarną.

JABUSZKO PEŁNE SNÓW...

Do tych należy jutrzejszy dzień, Co nowych łakną zdobyczy -Kto się usuwa w ciszę i w cień, Ten się do żywych nie liczy. Dziś hasłem walka - i trudno już Milczeniem przeczyć jej skrycie. Dziś trzeba zstąpić w sam środek burz, Potrzeba walczyć o życie

Wprawdzie bogaty wzięliście dział, Przyjąć dziedzictwo gotowi -Lecz on na zawsze nie będzie trwał, Gdy zasiew żniwa nie wznowi. Kto żyje z plonu dawniejszych lat, Przeżuwa przodków dostatki... Temu dowództwo odbierze świat, A mienie - wydrą wypadki!

Czyliż fałszywy wzbrania wam wstyd Z obłoków zstąpić do ziemian? I czynnie walczyć o dalszy byt Wśród życia wstrząśnień i przemian? Czyliż sądzicie, iż spadek wasz Całą wam wieczność zapewni?... Że odwracacie od ziemi twarz Bezczynni, a jednak gniewni?

Gdzie idziesz? - pytam - człowiecze, Czy szukasz po nocy czego? A on mi z dumą odrzecze: Ja szukam dnia wczorajszego. Jak sądzę, daleko zajdziesz; Pospieszaj zatem, jegomość, A jak wczorajszy dzień znajdziesz, Przyślij mi pocztą wiadomość.