Forum

AFORYZMY O ZYCIU :)

KANAŁ TV 23

PSALM POŚWIĘCONY

WSZYSTKIM MIŁOŚNIKOM TELEWIZJI

Telewizja jest moim pasterzem,

W duchowym życiu brakuje mi wszystkiego.

Sadza mnie w fotelu, abym nic nie robił,

W miejsce niewiary prowadzi mnie.

Światowe pożądliwości we mnie odnawia,

Cały czas wolny zabiera mi.

Powstrzymuje mnie od pełnienia Bożej woli,

Ze względu na głupotę jaką muszę oglądać.

Trzyma mnie z dala od studiowania Słowa Bożego,

A wzrastam w poznawaniu bzdur.

Choćbym nawet dożył stu lat,

To oglądanie telewizji do końca programu

To moja przyjaciółka najbliższa,

Jej dźwięk i jej obraz pocieszają mnie.

Stawia przede mną głupotę i szaleństwo nieustannie,

I powstrzymuje od poddania całego mego życia Bogu.

Namaszcza mój umysł zepsuciem,

głowę moją wypełnia pustką,

Żadnej korzyści mi nie daje, kielich mój pozostaje pusty.

Ani jedna dobra rzecz w moim życiu się nie pojawi,

Bo jestem oddany mojej telewizji,

Która na właściwą służbę Bogu nigdy mi nie pozwoli.

I zamieszkam w domu zamieszania przez długie dni.

Dodał(a) elaroza 04-01-2012 11:14

Forum

AFORYZMY O ZYCIU :)

Ja nie potrzebuje BOGA!

Ja nie potrzebuję Boga! - powtarzają
a potrzebują coraz więcej kobiet i mężczyzn
coraz droższych aut i tytułów
i nie będą nigdy syci
i czują się bardzo samotni
po nocach płaczą lub piją

Ja nie potrzebuję Boga! - tak mówią
a potrzebują tabletek na uspokojenie
aby "normalnie" żyć
potrzebują proszków
aby przymknąć powieki
z tęsknoty pozostała żądza
z miłości pozostało zaspokojenie
z polityki - intryga
z siły - gwałt
z autorytetu - przymus
z techniki - strach
z bogactwa - nędza
z wiary - ludowy obyczaj.

Błogosławieni, którzy potrzebują Boga w swoim życiu.

Dodał(a) elaroza 04-01-2012 11:14

Forum

ROZNE OPOWIESCI :)

Historia jednego życia

Kochana Mamusiu!

Dziś pierwszy raz tak się zwracam do Ciebie,
bo z dniem dzisiejszym me życie się zaczyna;
jak mam Ci przekazać swą radość? - sam nie wiem.
- Mamusiu, masz syna!

Choć Ty jeszcze nie wiesz o moim istnieniu,
to moje serduszko pod Twoim już bije.
Lecz spróbuj posłuchać go teraz w skupieniu…
- …Czy słyszysz? Ja żyję!

Tak bardzo się cieszę, że jestem owocem
miłości wzajemnej Tatusia i Twojej,
- wspólnych dni Waszych, wieczorów i nocy.
Przy Was się nie boję!

Dziś lekarz powiedział Ci o mnie, że jestem;
wiadomość z pewnością przyjęłaś radośnie,
- wszakże jestem Waszej miłości zwycięstwem.
Spójrz na mnie - już rosnę!

Czy wiesz, jak się bardzo nie mogę doczekać,
by pierwsze móc słońca zobaczyć promienie;
niech wreszcie podniesie się moja powieka,
bym ujrzeć mógł Ciebie!

A dziś popłynęły łzy po mej twarzy,
gdy Twe łzy słyszałem - jak zaczęłaś szlochać
mówiąc do Taty: „Źle, że się nam przydarzył„.
- Więc… Ty mnie nie kochasz?!

Od dziś Twoje łono nie jest mi pokojem,
w koszmarnej trwodze chwila za chwilą mija.
Mamusiu kochana, tak bardzo się boję;
Proszę, nie zabijaj!

Za słabo krzyczałem - Ty mnie nie słyszałaś;
choć dzielnie walczyłem, to zbyt duża siła
zabrała mi życie. - Twa wola się stała.
Czemu to zrobiłaś?

Nie przypuszczałem, że tak się to stanie
i do swej śmierci tak szybko się zbliżę.
Twe ciało miało być dla mnie mieszkaniem
- a… stało się Krzyżem.

Janusz Poręba

Dodał(a) elaroza 04-01-2012 11:12

Forum

ROZNE OPOWIESCI :)

BYŁ SOBIE KRÓL .....

Był sobie pewien król, który miał cztery żony.

Najbardziej rozmiłował się w czwartej. Był gotowy zrobić dla niej wszystko. Trzecia też miała u niego względy, prawie na równi z czwartą. Drugą żonę ledwie zauważał,  a pierwszą w ogóle zaniedbywał. I przyszedł czas, że zachorował król. Wiedział, że niedługo umrze.

Wezwał więc do siebie czwartą żonę i mówi do niej:

- Umiłowana moja... Niedługo już zejdę z tego świata, czy mogę cię prosić abyś poszła ze mną.

- O nie - odpowiedziała ta, którą najbardziej kochał - ja nigdzie z tobą królu nie idę.

Załamany król wezwał trzecią swoją żonę, mając nadzieję że ta jemu nie odmówi. 

Kiedy, jednak, trzecia żona stawiła się na jego wezwanie, okazało się, że była jeszcze bardziej okrutna niż jej poprzedniczka. Powiedziała:

 - Nie królu ... nigdzie z tobą nie pójdę a nawet więcej powiem... zaraz po twojej śmierci przechodzę w ręce innego.

Cóż było robić... śmierć już pukała do drzwi, trzeba było się spieszyć, oprosił więc król do siebie drugą swoją żonę.

Było mu głupio, bo wiedział, że zaniedbywał ją i nie poświęcał jej za dużo swojego czasu. Kiedy druga żona usłyszała prośbę króla odpowiedziała:

- Królu mój! Nie mogę dać ci tego o co prosisz ale mogę towarzyszyć ci aż do twojego grobu. Mogę przynieść ci też kwiaty i położyć na twoim grobie.

Zrozpaczony król zawołał:

- Czy jest ktoś kto chciałby towarzyszyć mi po mojej śmierci?

Wtedy odezwała się pierwsza żona ..... ta zapomniana, ta zaniedbana... Ja królu pójdę z tobą i będę towarzyszką twoją zawsze. Żałował wtedy król życia swego     i zobaczył, że nie lokował uczuć swoich prawidłowo, ale już niestety było za późno....   

Król - to człowiek... to ja i Ty 

Czwarta żona.... to ciało nasze.

W nie inwestujemy najwięcej a ono umiera, ono nie będzie z nami w wieczności. 

Trzecia żona..... to nasz dorobek.

Poświęcamy temu bardzo dużo czasu  a to wszystko, z chwilą naszej śmierci, przechodzi w ręce innego. 

Druga żona...... to rodzina nasza. 

Poświęcamy jej resztkę naszego czasu ale i ona nie może towarzyszyć nam po śmierci.

Pierwsza żona... to nasz wewnętrzny człowiek, to dusza nasza.

Jedynie ona jest nieśmiertelna, jedynie ona żyle wiecznie, jedynie ona będzie nam towarzyszyła przez całą wieczność a my ją totalnie zaniedbujemy.

Jedynym pokarmem, który prawidłowo nakarmi duszę naszą jest Pismo Święte. Jest to codzienny chleb dla duszy naszej.

Kiedy ostatnio Twoja dusza otrzymała posiłek? Kiedy ostatnio sprawiłeś, że Twoja dusza była syta?

Czy zastanawiałeś się kiedyś nad tym, że dusza twoja potrzebuje pokarmu ?

Czy próbowałeś ją nakarmić?  

Dodał(a) elaroza 04-01-2012 11:08

Forum

CYTATY O PRZYJAZNI :)

Przyjaciel i przyjaźń

Przyjaciel jest moim zaspokojonym pragnieniem.
Jest polem, które obsiewam z miłością i z którego zbieram z modlitwą dziękczynną.
On moją mocą i schronieniem, odczuwając głód uciekam się do niego i szukam go, by zaznać ukojenia. Gdy on się zwierza, otwieram przed nim swoją duszę.
Kiedy on milczy, moje serce nie przestaje go słuchać, ponieważ w przyjaźni każda myśl, pragnienie, nadzieja budzi się w ciszy, a jest dzielona w radości.
A kiedy żegnam przyjaciela, nie smucę się ponieważ jego nieobecność pozwoli mi dostrzec to, co najbardziej w nim kocham.

Przyjaźń nie jest niczym innym, jak wzajemnym odkrywaniem skarbów ducha, dzielmy między siebie radość, przyjazne uśmiechy i gesty dobroci, ponieważ w ożywczej rosie małych rzeczy serce odkrywa swój poranek i doznaje umocnienia.

Dodał(a) elaroza 04-01-2012 10:50

Forum

CYTATY O PRZYJAZNI :)

Co to jest Przyjaźń ?

Na początku jestem szczęśliwym spotkaniem.
Takim maleńkim, ale jakże wspaniałym (prawda?) prezentem od Boga.

Skarbem przynoszącym Szczęście!

Potem są małe kroczki rozmowy, poznania i... miłości.
Takiej bezinteresownej. Wznoszącej ponad ziemię.


Przyjmuję każdego takim, jaki jest. Ze wszystkimi Jego wadami i zaletami.
Po to, aby później pomóc mu znaleźć prawdę we własnym sercu.

Za chwilę uczę życia razem i palę rozczarowania.
Odświeżam siły, a jednocześnie jestem pracą nade mną.

Jestem przebywaniem z drugą osobą i dostrzeganiem jej nieobecności.
Jestem pewnością, że kiedykolwiek zadzwonisz, po drugiej stronie odezwie się
osoba zawsze gotowa Cię wysłuchać.

Jestem darem jednego człowieka dla drugiego.
Dłonią mającą swoje miejsce w drugiej dłoni.
Jestem łańcuchem uczuć chłodnych i serdecznych,  z tym, że te pierwsze są rzadkością.
Jestem radością w dzieleniu powodzeń i przebaczeniem krzywd.
Przynoszę spokój i jestem najmocniejszym,  najdoskonalszym i najskuteczniejszym
lekarstwem na cierpienie.

Jestem rozległym stepem.

Wypływam z wielu źródeł, z których największym jest szacunek.

Dodał(a) elaroza 04-01-2012 10:48