Dziadek pod drzewem siedzi zadumany, we śnie zimowym zaspany, obok niego dumna sowa, z kryształkowymi skrzydłami. Dalej wataha psów przeogromnych, z wielkimi śnieżnymi uszami ,jak ogary na polowanie mknące, w wielkim wirze zamieci splątane. Śnieżne zajączki,króliczki,jelonki, z czap śniegu stworzone na jodłach, łypią radosnym spojrzeniem, czekając na księżyca lśnienie. Tam armia wojsk śnieżnych szeregi, w czapach srebrzystych od lodu, świerki obok siebie w płaszczach ze śniegu, tworzą zastępy złowrogie .Sceneria niesamowita, zimy pysznej i wrogiej ,oczy napełnia zachwytem pięknej zimowej przygody. Odpowiedz

Ech, długa jeszcze droga przed nami. Odpowiedz