Skrzydła szlachet­ne bun­tem... w nadziei! W krwi har­to­wany marzeń i snów miecz! Ser­ce spęka­ne, co nie chce się skleić Niech się mie­sza am­broz­ja i szkarłat­na ciecz!

Pa­miętam dzień , w którym nasze spoj­rze­nia spot­kały się po raz pier­wszy. Miałam wte­dy wrażenie , że czas się zat­rzy­mał. By­liśmy tyl­ko My. Reszta była mi wte­dy obojętna.