Nadzieja to jedyna rzecz, która nigdy nie umiera.

Boże Narodzenie może być dniem ucztowania, lub modlitwy, ale zawsze będzie to dzień pamięci – dzień, w którym myślimy o wszystkim, co kiedykolwiek kochaliśmy. — Augusta E. Randel

Nic nie jest na zawsze, tylko śmierć jest wieczna. - Jan Fleming

Kwitną zniczami ciemne chodniki. Jesienne kwiaty, błędne ogniki, palą się znicze.

Żal że się za mało kochało, że się myślało o sobie, że się już nie zdążyło, że było za późno.

Pamiętajmy o tych ,którzy odeszli a tym bardziej kochajmy tych , którzy zostali..."

Codziennie ktoś odchodzi, Dziś ten, a jutro tamten... I na nas przyjdzie pora... Nadchodzi czas chryzantem. - maluna21

Nie mówcie tym , którzy stracili ukochanych , że „ czas zagoi rany " . Nie mówcie , że „oni już nie cierpią ". Najlepiej nie mówcie nic... Czas , tych ran nie leczy - rany pozostają , bo śmierć ukochanych jest też trochę, śmiercią nas samych . Coś w nas umiera. Żyjemy , ale nic nie jest tak, jak było przedtem , już nie jesteśmy tacy sami...

".... święci zwyczajni, święci powszedni, którzy przędą nitkę dobrych cnót ... przez całe życie ... po cichu, bez rozgłosu ... "/z netu/

Życie na ziemi jest takie ulotne i kruche, wys­tar­czy jeden pod­much Śmierci, by znikło i odeszło na zawsze. Dziękujęmy , że byłaś Beatko a w naszej pamięci zostaniesz.Śpij spokojnie..:(

Mówimy "śpieszmy się kochać ludzi... tak szybko odchodzą". Mówimy, mówimy, mówimy... Ci, co odeszli, nie mówili, oni nas kochali.

Seneka 18 Cza­sem dłużej płonie znicz na cmen­tarzu niż ludzka miłość za życia ...

"Kiedy góral umiera, to dzwony mu nie grają. Cicho zbliża się pod bramę góralskiego raju. Tylko strumień na kamieniu żałobną nutę składa, tylko nocka chmurnooka górom odpowiada..."

Światełko dla mojego męża....

Umarłych wie­czność dotąd trwa, dokąd pa­mięcią się im płaci.

Może tak właśnie powinno się mierzyć faktyczną długość czyjegoś życia – do momentu śmierci ostatniej pamiętającej cię osoby; dopóki ludzie nie przestaną składać kwiatów na twoim grobie.

Abyśmy kiedyś gdy przyjdzie pora, i zgaśnie w nas życia promień. Tułać się nie musieli po polach, lecz by nas Twoje pochwyciły dłonie...

"Ach! Cóż ja robię? Chwytam cienie i cień twój drogi na ekranie, a rozum radzi: zapomnienie, a serce wierzy: miłowanie." W. Broniewski; Anka-Film o Wiśle