Dojrzewają fioletowe śliwy, rośnie milczenie i łopian, gdzie na wzgórzu Chrystus frasobliwy, o pobrużdżonej twarzy chłopa. Pomarli rzeźbiarze bólu i nędzy, w drzewie rzeźbiący i w bryłach kamienia, którzy brali cierpieniu świętych, miarę z własnego cierpienia. Nawet dobrze, że się zatraca, pierwsza lekcja w polnej nauce - nigdy woda do źródła, nie wraca i ja w tamte lata nie wrócę.

Okazywanie cierpliwości, to drzewo o gorzkich korzeniach, które ostatecznie daje, niezwykle słodkie owoce. -Perskie przysłowie-

Dobre drzewo dobrym się owocem okrywa, dobry człek z dobrych czynów poznawany bywa.

Owoce spadają z drzewa, Dojrzały już do tej pory, Powróci do nas ich zapach, W długie jesienne wieczory...

Wyglądają smacznie

..pięknie zaowocowała...