Przemyślane decyzję tworzą historie, ale tylko te spontaniczne tworzą wspomnienia.

Za każdego trupa, zapisujemy śmierci plus. Krzyżykiem na cmentarzu.

Śmierć nie jest wrogiem życia. Ten kto umiera ustępuje miejsca drugim. /ks. Jan Twardowski/

Dzień Wszys­tkich Świętych na­biera całkiem no­wego znacze­nia,kiedy mu­simy przyjść na gro­by blis­kich, do których za swo­jego życia się uśmie­cha­liśmy ...

Ramiona leszczyn łączone ulotną A delikatnie srebrzystą nitką pajęczych Snów które zdążyły uwięzić krople ros Muszki jakieś i kilka os i pająka który Wybrał ten mrok bo każdy coś tam wybiera...

Po­między żyjący­mi a zmarłymi zos­tają tyl­ko kwiaty pa­mięci... tak kruche.

Czas tak szybko płynie, lata przemijają. W nim nasze metryki ciągle się zmieniają. Tylko naszym zmarłym zatrzymał się czas. A my znów jesteśmy coraz bliżej Was.

Wiatr wśród drzew zagrał ostatnią melodię Liśćmi zakrył kałużę krwi Upadł obok pomnika wciąż patrząc ku górze Milczący pozostał jednak Bóg...

Z nagimi konarami drzew, szumiącymi dywanami liści, tworzenia próżne Wszystko szykowało się do snu, przyroda powoli obumierała I tak w naturze jak najszybciej się radykalna zmiana dokonywała Drzewa pozbawione liści nagie konary ku niebu wyciągały

troszkę zaniedbany ten cmentarz

Le­piej po­roz­ma­wiać ze zmarłymi na cmentarzu . Ma­my przy­naj­mniej nadzieje,że nas słyszą. Żywi często nie słuchają.

ŁADNE ALE SMUTNE