Urze­kają swoją ma­gią i fig­larnym lotem sub­telnie de­likat­ne niczym płat­ki pol­ne­go maku pie­szczą piękno między źdźbłami traw i na skra­ju lasu mus­kają skrzydłami nasze ciała prze­nosząc je w przes­trzeń dreszczy niepo­kojem palców budzą nieśmiałe rumieńce…

i po ptakach...portal sie zamknal !!