Mark Strand* Sen Jednym ze snów jest sen, w którym mój język mówiący nieznaną mową - słowami, które zaraz zasypiają snem słów. Jest też sen śpiącej chwili ukrytej w chwili następnej, przeciągającej noc. I sen, jakim śpi okno, przemieniający w szkło wysoki sen śpiących drzew. Jest sen, w który zapada powieść, gdy się ją czyta, bezgłośny jak sen sukienki na ciepłym ciele kobiety. Sen grzmotów pokrytych kurzem podczas słonecznych dni. I sen, jakim śpi popiół po czymś, co dawno wygasło. Sen, w jaki wiatr zapada, wypełnia czasem niebo. Jest długi sen powietrza śpiącego w płucach zmarłych. I sen, jakim śpi pokój, kiedy ktoś w nim oddycha. Jest nawet sen księżyca śpiącego snem drewnianym. Lecz jest jeszcze inny sen – który mi rozkazuje, bym się położył i wślizgnął w ogarniającą mnie ciemność jak gdyby w drugą skórę, z której nigdy nie wyjdę i w której nikt mnie nie znajdzie.

Jeśli nie czujesz się godny, żeby wyrosły ci skrzydła, nigdy nie oderwiesz się od ziemi

Ku księżycowi blademu zwracam swą twarz. Modląc się -zapytuję Co dziś Boże mi dasz? Czy Twa miłość której, tak dużo masz -pomoże przetrwać choroby czas?

snu nadszedł już czas położyć kres nocy bezsennej dobranoc mój przyjacielu Księżycu dobranoc...