Tęsknoty subtelny dotyk to wiatru-hulaki muśnięcie gdy liście wygładza i pieści swym tchnienia podmuchem zalotnym, tęsknota ma swoją barwę jak woda w strumyku płynąca i wierzba nad wodą płacząca mgieł woal srebrzystych i szarych, tęsknota smak przypomina napoju - jak z miodem cytryna co koi, pobudza i rzeźwi, lecz nigdy nie gasi pragnienia ... tęsknoty bezmiar zapachów bzu, mięty, lawendy, rumianku ziół, fiołków i macierzanki wieczorną mgłą rosy spryskanych, tęsknota potrafi dźwięczeć cichutkim dzwoneczka odgłosem i serca smutnego łopotem pełnego odwiecznej udręki, tęsknota - nadzieja i łzy tęsknota - dal, niebo i... ty! czyżby to ten... "szósty zmysł" Odpowiedz

Siedzi dziewczę już niemłode Czas jej zabrał lat urodę A zostawił ciche dłonie W wierzby cieniu nad stawem zasmucone Odpowiedz