piasek pustynny za­ciśnięty w pięści który ucieka przez palce jest moją samotnością wchodzi we włosy i pod paznokcie zgrzy­ta w zębach śnieży brwi ściele czyimś stopom bo­sym i słonecznym plażę bezludną i tęskni za morzem które by go ostudziło z kurzu czekania .

Za­mykając oczy Przy­pom­nij so­bie jak to jest Kroczyć po pias­ku bez butów I śmiać się kiedy fa­la przyk­ry­je de­likat­nie twe stopy Ten szum morza i dialog mew Za­bawy na plaży Bu­dowa­nie zamków z piasku.