Łzy jesiennego deszczu smutno po szybie spływają, za kim tak bardzo tęsknią, po kim tak głośno łkają. Dlaczego ich łez strugi szukają pocieszenia, gdzie znajdzie upust rozpacz, gdzie cel ich przeznaczenia. Już wiedzą że to ziemia spragniona ich obecności, nasycić chce swe łono marząc o ich bliskości .

Za oknem jakby ktoś przewracał kartki albumu ze znaczkami – dżdżysty wiatr to przykleja do szyby kolorowe liście, to odkleja je i miecie dalej. Piotr Wojciechowski

Gwiazd nie ma, deszcz płacze ze mną Chcę opisać mój ból ,lecz jak ująć to w słowa Jest mi ciężko ,źle ,smutno ,na dworze już ciemno Myślę jak może kogoś, komuś tak bardzo brakować .

Na butach importowanych z Chin: "Nie chodzić po deszczu"

" I światła szarego blask sączy się senny... O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny..."

Uśmie­cham się do ludzi. Czuję całą sobą mu­zykę, która le­ci w słuchawkach. Je­sien­ne liście opa­dają z drzew. Mój cień tańczy wraz ze mną w pro­mieniach Słońca. Jes­tem szczęśli­wa. Tak po prostu.

Urok jesieni