Gdy pomyślimy o Toskanii, budzi się w nas tęsknota. Tęsknota za tym urokliwym krajobrazem: łagodnymi wzgórzami porośniętymi piniami i alejami cyprysów, za gajami oliwnymi i winnicami. W nozdrzach czujemy zapach rozmarynu, a w uszach zalega cisza, podkreślana jedynie cykaniem świerszczy. Kto raz ujrzał Toskanię, ten wciąż na nowo przywołuje ją w pamięci

Lecz wiaterek, łobuz mały, Jakby był szalony, Śmiał się głośno, robił salta I głębokie skłony.