Dusza dob­re­go człowieka jest niczym źródło górskiej rze­ki, czys­ta, pełna wi­tal­ności, bijąca in­nych po oczach blas­kiem swej świet­ności, jed­nakże tak jak i źródło to i duszę łat­wo zab­rudzić, wys­tar­czy na­sycać ją złem, kłam­stwem, przek­leństwem, nieu­czci­wością i tym po­dob­nym okropieństwem.