Bo­gatej duszy nie ma ten, kto w sche­matach się ry­suje, lecz ten, co w chaosie myśli najróżniej­szych zaw­sze przyuważyć zdoła ciepło jas­ne­go światła wewnątrz włas­ne­go zapatrzenia... Jak kurz tańczący w blas­ku pro­myka słońca prze­bijające­go przez szparę w sta­rej, walącej się szopie...