Księżyc i gwiazdy świecą. I wydają się zimne jak lód. Miejmy nadzieję, że spadnie śnieg. Udekoruj to Boże Narodzenie.

Lu­bię wie­czo­ry właśnie ta­kie jak ten. Kiedy mam wrażenie, że nie otacza mnie nic in­ne­go, jak tyl­ko ciepła cisza i przy­jaz­ny szmer wiat­ru, a to­warzyszy mi je­dynie jas­ny blask ty­siąca gwiazd.

Wieczór kończy ja­kiś ok­res Już wy­darze­nia się nie powtórzą Tak będą po­dob­ne, ale nie ta­kie sa­me Ko­niec dnia

A jed­nak mi­ja do­ba, jak pow­ra­cająca co wieczór czar­na trwo­ga Że to wszys­tko ma swój kres, że jut­ro prze­minie to co dzi­siaj piękne jest Prze­leci, nim wsta­nie świt, jak czar­ny tren, jak pełen żalu i strachu mit