Gdzieś w zakamarkach mojej duszy, jest jeszcze ,piękna wiosna i słoneczne lato.

Niech z łez korali wzejdzie słońce, potrzebne aby mościć drogę, marzeniom kruchym które także, nie chcą się topić w zgiełku miasta.

Są miasta wiecznie białe, albo wiecznie złote. Skazane od powicia na słońca spiekotę!

Figlarnym wszędzie spogląda okiem, ciepłym deszczem nas przywitało, a może by tak słońca trochę . przyszło lato a słońca tak mało .