Łapać każdy ciepły pod­much wiat­ru i uno­sić się na nim jak najdłużej tak jak je­sien­ny liść, który żyje cu­downą chwilą i nie przej­mu­je się gdzie upadnie

Je­sień jest dla mnie złotą tajemnicą.

Smętna je­sień znów za­nuci mi wolną piosenkę bym tańczyła ra­zem z deszczem cza­sem w słońcu tez będzie zap­la­tać mi war­kocze i wian­ki ze złotych liści i pożeg­nam jas­ne wie­czo­ry a przy­witam te które długim wyt­chnieniem przy­pomi­nają wspomnienia.

Niektóre wspom­nienia trze­ba po pros­tu za­malo­wać jak ławkę i dać kar­tkę "świeżo malowane".