Kasztany z drzew spadają nam pod nogi, Pożółkłe liście niesie drogą wiatr. Przechodnie idą, tuląc się do płótów, Zziębnięte twarze kryjąc w fałdach palt. Jadące auta przecierają oczy I woda spływa z ich gumowych rzęs. I coraz ciemniej robi się na dworze, I wszystko to ma swój jesienny sens. I wszystko to ma swój jesienny sens. Autor : Krzysztof Daukszewicz

JESIENNY PEJZAŻ jesień już w swej krasie w złoto bogata za oknem, w ogrodzie w przyprószonym błękicie w rozmytych kolorach lata widzisz te mgły? snujące się po sadzie jak porzucony welon panny młodej która z ptaszętami odleciała ku lazurowym morskim odmętom gdzie zachód słońca w kolorze pomarańczy i snujący się po bazarach zapach orientu ziemia już ma oddech jesieni na krzewach rozwieszono wici to kod srebrem pisany z "babiego lata" - srebrnej nici zwiastuje rychłe nadejście mglisto-jesiennej pani a my - pójdźmy na spacer kochany parkową aleją złotem usłaną i w jesiennym nastroju pozbierajmy purpurowe słowa jak jesienne kasztany.

Kochany, kochany Lecą z drzewa jak dawniej kasztany Wprost pod stopy par roześmianych Jak rudy lecą grad Jak w noc, gdy w alejce Rudy kasztan Ci dałam i serce A Tyś rzekł mi trzy słowa, nic więcej Że kochasz mnie i wiatr Kochany, kochany Lecą z drzewa jak dawniej kasztany Wprost pod stopy par roześmianych Jak rudy lecą grad Jak w noc, gdy w alejce Rudy kasztan Ci dałam i serce A Tyś rzekł mi trzy słowa, nic więcej Ze kochasz mnie i wiatr ... I wiatr "... Autor: Krystyna Wodnicka Kompozytor: Zbigniew Korepta Wykonanie oryginalne: Natasza Zylska

"Chodź ze mną na kasztany, one leczą chandrę i złamane serce. Lśniące,dojrzałe i piękne cieszą oczy. Do szczęścia nie potrzeba wiele więcej..."

Lubię słuchać twych baśni pod zmierzchem kasztanów i patrzeć, jak się bawi twoimi wąsami wnuczka - iskra uśmiechu. A ty się zastanów nad jej dłonią wzniesioną po gwiazdę nad nami.