U mojej babci, był taki dom kryty strzechą i ciepły ,ciemny chleb pachnący i mleko prosto, od krowy, piękne wspomnienia .

Dom stary, opuszczony, gdzieś na skraju drogi. Dziwne - choć iść tam nie chcesz, same niosą nogi. Wchodzisz - bezludna cisza, aż dźwięczy wokoło. Myślisz - tak kiedyś było tu głośno, wesoło… - Bronisław Maj -

Choć pójdzie drogą boleści, Choć nie zna rodzinnej strzechy, w swych piersiach dziedzictwo mieści Pełne niebiańskiej pociechy.

Z kłam­stwem może i wyj­dziesz z do­mu, ale dro­gi pow­rotnej nie znaj­dziesz - po­mylą ci się ścieżki.

Dom rodzinny jest zwykle miejscem, gdzie wyładowuje się nagromadzone w ciągu dnia urazy. Jest miejscem oczyszczenia, w którym można pozwolić sobie na więcej niż poza domem.

nie co dzień rodzą się marzenia nie co dzień umierają słowa ale codziennie człowiek dąży by w życiu zacząć coś od nowa