Cudny domek, podobny pamiętam, z dzieciństwa i ogródek z wysokimi malwami , które przysłaniały, przód domu pomiędzy oknami , ściany w kolorze nieba, tylko dach pokryty strzechą, płot ze sztachet i urocza malowana furtka.

RODZINNA CHATKA Była radosna, strzechą pokryta, ale miłości miała do syta. Jedna izdebka, a w niej klepisko, ale radosne było tam wszystko. Stały dwa łóżka i stolik stary, no i na ścianie skrzypce wisiały. Przy piecu ława, dalej kanapa na skrzypcach grywał kochany tata. Zawsze co wieczór brał je do ręki i było słychać przepiękne dźwięki, dźwięki muzyki, melodii starych, a na klepisku tańczyły pary. Jedna za drugą polki, oberki, jaki tu powstał przy tym gwar wielki. Jedni tańczyli, drudzy śpiewali, mało się chatka tu nie zawali. Ale się jakoś nie zawaliła, tylko radosna na podziw była. Dziś stoi sama jest zasmucona, bo przez najbliższych jest opuszczona. Jednak wspomnienia zostały miłe, które do dzisiaj dają nam siłę, bo gdy się wspomni rodzinną chatkę, to przypomina ojca i matkę, gdzie nas tulili zawsze do siebie, w rodzinnej chatce było jak w niebie. /Autor: Genowefa Pelc/

Wyobraź sobie, Kaziu, kiedy zauważyłem, że cały dom stoi w płomieniach, wbiegłem natychmiast do kuchni i na rękach wyniosłem teściową. - No cóż, każdy w takich okolicznościach traci głowę...

Bez matki nie ma chatki.

Czym chata bogata tym nie wszystkim gościom rada.

Błogosław cichej pracy nad ugorem, by go nie zabrał obcy, wrogi lud. Nad naszą chatą i tym czarnym borem wyciągnij ręce, a zmaleje trud.

"(...) A jak ciebie kto zapyta: Kto ty taki, skąd ty rodem? Mów, żeś z tego łanu żyta, żeś z tych łąk, co pachną miodem. Mów, że jesteś z takiej chaty, co piastowską chatą była. Żeś z tej ziemi, której kwiaty gorzka rosa wykarmiła." - Maria Konopnicka

Nigdzie dobroć nie mówi do nas piękniej i dobitniej, niż w cichym świetle małych rzeczy. To wydaje się dziwne, jednakże jest łatwe do zrozumienia. Głos dobra mówi prawie zawsze cicho. I tylko w ciszy można dobrze zrozumieć ciche głosy.

Wiesz dlaczego życie płynie szybciej niż byś chciał? Chciałabym to wie­dzieć, lecz życie nie jest po to Do­ceniać trze­ba chwi­le i dro­biaz­gi, od nich się zaczy­na i na nich się kończy.../z netu/

Aby od­kryć, ja­kie zmiany zaszły w to­bie, naj­le­piej wróć do miej­sca, które jest ta­kie jak kiedyś. - Nelson Mandela

Piękne jest to, co w nas zostało...

Wspomnienia są jedynym rajem, z którego nie można nas wygnać. /Jean Paul Friedrich Richter/