z dro­gi do­nikąd, da się wrócić ale trze­ba mieć w ser­cu po­korę i sza­cunek do dru­giego człowieka

Słońca wscho­dami i zachodami Deszczem wiosennym I grzmo­tem lipcowym Przez Ciebie Ot­wieram się na serce Kupidyna

Czy ptakiem przyfrunęłaś nowa miłości? Czy deszczu kropelkami spłynęłaś po mojej nagości, Pieszcząc mą duszę i moje ciało, Wdarłaś się w serce które cierpiało.