Czy is­tnieje lek na zło nasze­go świata? Czy is­tnieje śro­dek na cier­pienie duszy? Czy is­tnieje pre­parat na go­jenie się krwa­wiące­go ser­ca?

Co­raz bar­dziej zły że na co dzień łzy przy­noszą wstyd za­miast uko­jenie, a poszu­kiwa­na miłość serca znaj­do­wana tyl­ko tam gdzie dla ludzi to tyl­ko słowo.

Wy­bacz mi, że za każdym ra­zem gdy układałeś mi swo­je bez­bron­ne ser­ce w moich małych dłoniach licząc na to, że będę się nim opieko­wać, chro­nić je i troszczyć się o nie, ja ba­wiłam się nim, zacho­wując się jak kot ba­wiący się kłębkiem włóczki wbi­jający w niego os­tre paz­nokcie..

EKSTRA