A ko­rale od­dałam na or­ga­ny w kościele By zag­rały ci kiedyś na twym ślu­bie aniele A bu­ciki cóż one da­rowa­ne w duży dzwon Abym mogła usłyszec je­go wdzięczny wie­czny ton

Łzy to nie oz­na­ka słabości lecz świadec­two wrażli­wości i as­pekt ludzkości nawet aniołów z nieba .

To skrzydła, zaczęły wy­ras­tać – a on głupi myślał, że stra­cił je już na zaw­sze. Piękne, białe skrzydła in­spi­rac­ji znów były na swoim miej­scu, znów do­dawały sił, znów na­pełniały od­wagą.

Jeśli taka dobra jak anioł to czemu taka smutna ??

... są chwile, w których się Anioł schyla i do serca szepce, że szczęście jest blisko....