I wyt­rzy­ma ten spek­takl pod ty­tułem, szczęśli­we życie. A na ko­niec się ukłonie, od­jeżdżając z pięknym wzrokiem elfów Zam­knę oczy młodo, bo nie wiado­mo co się na tej sce­nie sta­nie.

I znów spoj­rzałam na świat przez ko­loro­we szkła. Co raz piękniej­szy jest ten świat. A ja uśmie­cham się każde­go dnia.