Pot­rząsa­my nim wte­dy, kiedy czu­jemy naj­większą frus­trację. Miło jest mieć w garści coś, co pa­li stos liści który zeb­rałeś ukochaną, me­lan­cho­lijną je­sienią.

Niektórzy właśnie wte­dy przechodzą ok­res przek­wi­tania spadajacych jesiennych liści i wszys­tko tak ra­dos­ne, osacza i za­myka nas w swo­jej zi­mowej le­pian­ce.

Nie wyob­rażacie so­bie jak miłość pot­ra­fi za­bić człowieka. Jak straszny jest ból, gdy wiesz że oso­ba która kochasz, sie­dzi obok ciebie a ty nie możesz jej dot­knąć.