Śmierć nie jest największą stratą w życiu. Największą stratą jest to, co umiera w nas, gdy jeszcze żyjemy.

„Nie rozumiem jak można bać się śmierci. Ze śmiercią każdy z Nas sobie poradzi. Bójmy się bezsensownego życia. Lat spędzonych w lęku przed zrobieniem czegoś dla siebie. Wiecznego oglądania się na opinię innych ludzi. Trwania w przeszłośc...miętywania tego, co mogło być. Bójmy się głupoty, zazdrości i braku szacunku. To ta groźniejsza śmierć, bo za życia”.

Ci co odeszli wciąż żyją w nas. W naszych sercach i wspomnieniach. Zostaną tam przez cały czas, naszego ludzkiego istnienia.

Idąc jesienną aleją szukam ciebie mój przyjacielu. Chcę być tylko z tobą przez kilka małych chwil. Pomóż mi przywołać dawne lata ożywić śpiących ludzi pomóż mi..

Doceń ludzi wokół siebie, bo może się okazać, że kiedyś ich zabraknie

Tu jest pamięć i tutaj świeczka. Tutaj napis i kwiat pozostanie. Ale zmarły gdzie indziej mieszka, na wieczne odpoczywanie.

Pośród śmier­ci trwa życie, pośród kłam­stwa trwa praw­da, pośród ciem­ności trwa światło. Stąd wnios­kuję, że Bóg jest życiem, prawdą i światłem.