„Już kończy wędrówkę kwitnący maj, popłynie z wiatrem w obłoki. Czerwcowi zaśpiewa zielony gaj, jak ten świat jest długi i szeroki. Akacje kwiatem drogę zaścielą, zroszone poranną, leciutką rosą. Kłosy zbóż w górę, wnet wystrzelą i pana czerwca na łąkę zaproszą.”

Piękno jest obecne, trzeba tylko chcieć je widzieć lub przynajmniej rozmyślnie nie zamykać oczu

Lubię szukać piękna tam, gdzie go nie ma (czyli gdzie nikt go nie widzi).

I maczek tam wilczy kraśnieje wśród żyta, i różą krzak głogu na miedzy zakwita.

"Dostrzegaj kolory świata"