Giorgio de Chirico Noc Ostatniej nocy wiał tak silny wiatr, myślałem że poprzewraca tekturowe skały. Przez cały czas elektryczne światła Płonęły jak serca w ciemności. W trzecim śnie obudziłem się nad jeziorem Gdzie wody dwóch rzek oddawały życie. Wokół stołu siedziały czytające kobiety W cieniu milczący mnich. Powoli przeszedłem przez most i na dnie ciemnej wody Widziałem powolny przepływ wielkich czarnych ryb. Nagle znalazłem się w wielkim kwadratowym mieście. Wszystkie okna były zamknięte, wszędzie była cisza Wszędzie medytacja I mnich znów przeszedł obok mnie. Przez dziury w zbutwiałej włosienicy zobaczyłem piękno jego ciała, które było blade i białe jak posąg miłości. Obudziłem się a szczęście dalej spało obok mnie.

Małe gwiazdy zawsze świecą, podczas gdy wielkie słońce zachodzi- przysłowie senegalskie.