Lepiej chyba pójść choćby kawałek dobrą drogą, niż zajść daleko, lecz źle.

Kiedy człowiek już wie,czego chce, a czego nie,jest już dobrze. Potem wystarczy już iść drogą. Nie należy liczyć kroków,ani oglądać się za siebie. Zbędny bagaż porzucić w pobliskim rowie i o nim zapomnieć. W drodze nie wszystko jest potrzebne. Wszystko,co nieodzowne, pojawi się samo, bo na szlaku cuda są czymś powszechnym, a napotkani ludzie to ci właściwi. Życie to oddech. Mamy ograniczoną pulę uderzeń serca. Niepotrzebnie marnujemy je na wahanie, strach,czy złość. Zawsze będą tacy, którzy chcą nas ciągnąć,kusić, przekonywać, że wiedzą,co dla nas lepsze. A trzeba po prostu iść naprzód, znaleźć dla siebie czyste powietrze. Takie, którym chcemy oddychać."