Wplączę we włosy szelest wiatru, pobiegnę ścieżką zamyślenia, dopóki lato swe teatrum, roztaczać będzie, w sierpnia światłocieniach. Póki oddechem nocy płynie, zapach maciejki i wrzosowisk, świerszcz stroi skrzypki w koniczynie, wieczorem obłok się różowi.

Wczo­raj do ciebie nie na­leży. Jut­ro niepew­ne. Tyl­ko dziś jest twoje./Jan Paweł II (Karol Wojtyła)